هرکسی از ظن خود شد یار من          از درون من نجست اسرار من

 

شاید سخن گفتن از مولانا  سهل و ممتنع باشد. یعنی در ابتدای امر چنین تلقی شود که  مولانا  هم شاعری است مانند دهها شاعر دیگر . و برای شناختنش کافی است به موقعیت زندگی ،افکار و عقاید و آثار وی نگاهی بیندازیم. اما همه موضوع این نیست. برای شناخت شاعر و سخن پرداز و فیلسوفی مانند مولوی، بایستی نخست  جهان بینی آن بزرگ مرد را شناخت. براستی مولوی کیست؟ چرا او اینقدر محبوب قلوب شده و چرا  برای تصاحب نام و عنوان وی اینقدر جدل هست. چرا ملل مختلف سعی دارند او را مصادره به مطلوب نمایند و دهها سوال دیگر که  در این باره مفروض است.

شاید برای ما ایرانیان که شخصیتهای بزرگی مانند فردوسی،سعدی،مولوی،عطار و حافظ ... داریم تفکر در این حوزه زیاد مهم نباشد. اما حقیقت امر این است که هر کدام از این ستارگان آسمان شعر و ادب فارسی در جایگاه خود تلالو و نورفشانی خاصی دارند.بایستی تمامی آحاد مردم و خصوصا پژوهشگران، اساتید ، دانشگاهها ، ارشاد اسلامی ، صدا و سیما و سایر سازمانها و نهادهای فرهنگی که چه بصورت مستقیم و چه بصورت غیر مستقیم مسئولیت دارند در جهت شناساندن این ستارگان کارهای فاخر و شایگانی انجام دهند. نمیشود پذیرفت که در این سرزمین علم و ادب ، کسانی باشند که شناخت آنها از مولوی و حافظ و سایرین در حد یک کوچه و خیابان و بازار و ...باشد. پذیرفته نیست که در سال 2001 تیراژ دیوان مولانا به چند میلیون نسخه در اروپا و آمریکا برسد و در داخل ایران بیش از 3000نسخه نباشد. قرار نیست که در دانشگاههابرای دانشجویان غیر رشته ادبیاتی ، فقط 3واحد درس فارسی عمومی –آنهم با سلایق اساتید در انتخاب متون-  لحاظ شود و لاغیر. مگر با این کارهای کم بنیه میشود مفاخر و مشاهیری که یک دنیا ارزش و افتخار دارند، به نسل حاضر سناساند. ایران مهد ادبیات و شعر و احساس و شعور است. در مقام مقایسه هم هیچ کشوری به اندازه ما از وجود این بزرگان برخوردار نیستند اما شناخت و برخورداری فکری ما از آنان چقدر است؟ الان کشورهای  فاقد پیشینه علمی و فرهنگی و ادبی دندان  طمع تیز کرده اند تا با شناسنامه تراشی و جعل عناوین، یکی از این نام آوران عرصه ادبیات را به نام خود ثبت کنند و ما هنوز در خواب غفلت معلق می زنیم. مولوی نوش جان ترکیه و آمریکا، ابوعلی سینا  ارزانی اعراب وخیام هم پیش کش اروپاییان، آذربایجانی ها هم برای صائب خواب دیده اند و نقداً دست روی نظامی گذاشته اند و با محو کتیبه های فارسی مقبره این شاعر نغز گو، از نو تاریخ نویسی میکنند. آیا قرار است این شوراهای عریض و طویل فرهنگی ... کاری کنند تا جلو سوء استفاده ها و سرقتهای فرهنگی - ادبی و هنری در روز روشن گرفته شود. بسیاری از کشورهای اروپایی ،با وجود اینکه در زمینه ادبیات دارای عقبه خوبی هستند اما اجازه نمی دهند کسی به حریم انان نزدیک شده و انها را به نام و کام خود مصادره کنند. نقل است که ملکه انگلیس علاقه فراوانی به شکسپیر داشته است و هر هفته مقامات دولتی موظف بودند در محوطه کاخ الیزابت جمع بشوند و صفحاتی از آثار شکسپیر برایشان خوانده شود. روزی یکی از حاضران از خانم الیزابت سوال میکند که آیا حاضرید شکسپیر را در ازای  هندوستان_ که آن موقع مستعمره انگلیس بود_ معاوضه کنید. او بلافاصله پاسخ میدهد: حتی حاضر نیستم یک  برگ از آثار شکسپیر  را با کل مستعمرات انگلیس معاوضه کنم چه برسد  به هندوستان.